หมาป่า

สุนัขส่วนใหญ่หลายสายพันธุ์นิยมเลี้ยงเป็นเพื่อนเฝ้าบ้าน แต่ก็มีสุนัขหลายสายพันธุ์ที่ไม่ควรเลี้ยง หมาป่า หรือ สุนัขป่า จัดว่าเป็นสุนัขสายพันธุ์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เก่าแก่และมีความดุร้ายมาก สุนัขป่าจัดอยู่ในวงศ์ Canidae ซึ่งจัดว่าอยู่ในตระกลูเดียวกับ หมาจิ้งจอก หมาใน ไคโยตี ไฮยีน่าและดิงโก จัดว่าเป็นสัตว์ในประเภทสัตว์กินเนื้อ มีความว่องไว น่ากลัว และการไล่ล่าที่โหดร้าย สุนัขป่าถือกำเนิดขึ้นในปลายยุคไพลสโตซีน ซึ่งก็ยังมีการแพร่หลายจนถึงปัจจุบัน สุนัขป่าในยุคเริ่มแรกมีจำนวนถึง 32 สายพันธุ์ ต่อมาได้ถูกไล่ล่าจนทำให้สุนัขป่าถูกลดจำนวนลงซึ่งตอนนี้มีอยู่เพียง 4 สายพันธุ์ได้แก่ หมาป่าเทา หมาป่าแดง หมาป่าไซบีเรียนและหมาป่าขนคอยาว ซึ่งทั้งหมดกระจายจำนวนประชากรไปตามแถบทวีปต่างๆทั่วโลก

สุนัขป่านั้นมักอาศัยในแถบทางตอนเหนือของทวีปต่างๆ และมักอาศัยอยู่ตามแนวชายป่าลึก เช่น ไซบีเรีย, แคนนาดา, มองโลเลีย และในแถบตอนเหนือของยุโรป สุนัขมีลักษณะคล้ายกับสุนัขทั่วไป แต่จะแตกต่างกันที่มีขนปุกปุยหนาและหางฟูยาว โตตัวเต็มวัยมีความสูงประมาณ 20 – 25 นิ้ว มีน้ำหนักประมาณ 50 กิโลกรัม จัดว่าเป็นสุนัขสายพันธุ์ใหญ่ นิสัยค่อนข้างว่องไว ดุร้าย มักอยู่รวมกันเป็นฝูงและมักไล่ล่าเหยื่อเป็นทีม

แม้ว่าสุนัขป่าสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะอยู่ทางตอนเหนือในเขตอากาศเย็น แต่ก็มีบางสายพันธุ์ที่อาศัยและมีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนเช่นกันอย่างเช่น หมาป่านิวกินี เป็นต้น